Śnieżka
Wynajmując kwaterę lub pokój w Mikołowie często planujemy sobie wycieczki, co, gdzie i kiedy zamierzamy zobaczyć. Jednym z głównych celów każdego turysty jadącego w Karkonosze jest oczywiście Śnieżka.
Śnieżka jest najwyższym szczytem nie tylko samych Karkonoszy, ale także Sudetów. Jej charakterystyczny kształt wiąże się z po części granitową, a po części hornfelsową podstawą. Najbardziej niedostępnym zboczem, jest to od strony południowej. Pocięte jest ono głębokimi źlebami, po których turystom chodzić nie wolno. Od wschodu, zbocze Śnieżki schodzi łagodnie do Słonecznej Doliny. Dzięki swojemu kształtowi, Śnieżka często nazywana jest wygasłym wulkanem, co jest nieprawdą. Panuje tutaj dość specyficzny klimat, zbliżony do tego, który często spotyka się za kołem podbiegunowym. To właśnie on powoduje to, że roślinność Śnieżki to w głównej mierze roślinność alpejska. Dlaczego akurat alpejska? Odpowiedź na to pytanie jest tylko jedna – warunki meteorologiczne. Średnia temperatura roczna na tym szczycie wynosi niewiele ponad 0°C, a w najcieplejszych miesiącach średnia to tylko 10.6°C! Właśnie dlatego, śnieg czasami zalega tam od października do maja. Najbardziej charakterystyczne jednak są nie temperatury, ale huraganowe wiatry wiejące na Śnieżce i częste mgły. Jest doskonałym miejscem do obserwowania zjawisk meteorologicznych – można zaobserwować tutaj rzadko spotykane ognie św. Elma, widmo Brockenu i Glorię. Śnieżka jest miejscem, z którego można podziwiać niezwykłe panoramy, dlatego że, gdy trafimy na dobre warunki i ładną pogodę – widoczność przekracza 200 km! Na górę wspinają się nie tylko turyści z Polski, szczególnie w lecie jest chętnie odwiedzana przez kochających góry. W zimie natomiast, często staje się pustkowiem. Niektórzy turyści myślą po prostu, że w zimie Śnieżki nie da się zdobyć. Nic bardziej mylnego! Odpowiednie ubranie, kurtki narciarskie (jako, że są jednymi z najcieplejszych) i nieprzemakalne obuwie (w tym pomagają w dużej mierze stosowane impregnaty), ułatwiają wędrówkę po zaśnieżonych trasach.
Śnieżka jest najwyższym szczytem nie tylko samych Karkonoszy, ale także Sudetów. Jej charakterystyczny kształt wiąże się z po części granitową, a po części hornfelsową podstawą. Najbardziej niedostępnym zboczem, jest to od strony południowej. Pocięte jest ono głębokimi źlebami, po których turystom chodzić nie wolno. Od wschodu, zbocze Śnieżki schodzi łagodnie do Słonecznej Doliny. Dzięki swojemu kształtowi, Śnieżka często nazywana jest wygasłym wulkanem, co jest nieprawdą. Panuje tutaj dość specyficzny klimat, zbliżony do tego, który często spotyka się za kołem podbiegunowym. To właśnie on powoduje to, że roślinność Śnieżki to w głównej mierze roślinność alpejska. Dlaczego akurat alpejska? Odpowiedź na to pytanie jest tylko jedna – warunki meteorologiczne. Średnia temperatura roczna na tym szczycie wynosi niewiele ponad 0°C, a w najcieplejszych miesiącach średnia to tylko 10.6°C! Właśnie dlatego, śnieg czasami zalega tam od października do maja. Najbardziej charakterystyczne jednak są nie temperatury, ale huraganowe wiatry wiejące na Śnieżce i częste mgły. Jest doskonałym miejscem do obserwowania zjawisk meteorologicznych – można zaobserwować tutaj rzadko spotykane ognie św. Elma, widmo Brockenu i Glorię. Śnieżka jest miejscem, z którego można podziwiać niezwykłe panoramy, dlatego że, gdy trafimy na dobre warunki i ładną pogodę – widoczność przekracza 200 km! Na górę wspinają się nie tylko turyści z Polski, szczególnie w lecie jest chętnie odwiedzana przez kochających góry. W zimie natomiast, często staje się pustkowiem. Niektórzy turyści myślą po prostu, że w zimie Śnieżki nie da się zdobyć. Nic bardziej mylnego! Odpowiednie ubranie, kurtki narciarskie (jako, że są jednymi z najcieplejszych) i nieprzemakalne obuwie (w tym pomagają w dużej mierze stosowane impregnaty), ułatwiają wędrówkę po zaśnieżonych trasach.